Luani dhe dielli si "armë" në duart e protestuesve… pse flamuri i vjetër i Iranit u bë simbol i protestës?

Flamuri i vjetër është bërë një simbol i identitetit anti-regjim. Për këtë arsye dallimi midis dy flamujve nuk është grafik, por politik dhe ideologjik, pasi njëri flet për Iranin si një komb me një histori, ndërsa tjetri për Iranin si një revolucion me një mision.

11.01.2026. 19:49

Luani dhe dielli si "armë" në duart e protestuesve… pse flamuri i vjetër i Iranit u bë simbol i protestës?

Të shtunën në Londër, një protestues iranian u ngjit në ambasadën e vendit të tij dhe, pasi hoqi flamurin e Iranit që valëvitej aty, vari aty flamurin e mëparshëm të vendit të tij, atë që e kishin ndryshuar në vitin 1979.

Ndryshimi i flamurit të Iranit pas vitit 1979 nuk ishte estetik, por institucional. Çdo detaj shënoi kalimin nga shteti kombëtar i monarkisë në shtetin teokratik të Republikës Islamike.

Përpara vitit 1979, flamuri paraqiste Luanin dhe Diellin, dy simbole me një histori shekullore.

Luani i referohej autoritetit dhe pushtetit mbretëror, ndërsa dielli shoqërohej me identitetin persian dhe trashëgiminë para-islamike. Ishte një simbol i vazhdimësisë shtetërore dhe historisë kombëtare, jo i ideologjisë fetare.

Pas vitit 1979, simboli u zëvendësua nga një emblemë e stilizuar islamike që kombinonte fjalën "Allah" me katër gjysmërrathë dhe një shpatë vertikale. Ky është një simbol thjesht teologjik, i projektuar për të shprehur doktrinën e re të pushtetit të Republikës Islamike.

Flamuri i vjetër nënkuptonte shtetin, kombin dhe vazhdimësinë historike. Flamuri i ri nënkupton fenë, revolucionin dhe përçarjen ideologjike.

Kalimi është nga identiteti kombëtar laik në legjitimitetin teokratik.

Në flamurin e vjetër vijat jeshile, të bardha dhe të kuqe ishin "të pastra", pa përmbajtje të shkruar.

Në flamurin modern, në kufijtë e të bardhës me të gjelbrën dhe të kuqen, shprehja "Allahu Ekber" përsëritet 22 herë, një numër që i referohet ditës së 22-të të muajit Bahman, datës së fitores së Revolucionit Islamik.

Flamuri i vjetër përqafoi historinë para-islamike dhe monarkike të Iranit, ndërsa i riu e fshiu atë me vetëdije.

Republika Islamike nuk donte reformë të shtetit. Ajo donte një ndarje me atë që kishte ndodhur më pare, pra ndryshimi i flamurit ishte një nga aktet e para dhe më simbolike.

Flamuri modern identifikohet plotësisht me regjimin dhe institucionet e tij, ndërsa flamuri i vjetër me luan përdoret sot nga opozita në mërgim, mbështetësit e monarkisë, por edhe nga protestuesit që duan të shpallin një refuzim të teokracisë, por jo domosdoshmërisht një kthim te Shahu.

Flamuri i vjetër është bërë një simbol i identitetit anti-regjim. Për këtë arsye dallimi midis dy flamujve nuk është grafik, por politik dhe ideologjik, pasi njëri flet për Iranin si një komb me një histori, ndërsa tjetri për Iranin si një revolucion me një mision.

Dhe kjo është pikërisht arsyeja pse, në rrugët e Iranit sot, flamuri i vjetër po kthehet. Jo si nostalgji, por si një mohim i regjimit aktual.

Shkarkoni aplikacionin Newsmax Balkans:

Komente (0)