“Unazat e divorcit”, trendi i ri që po ndryshon mënyrën si rrëfehet ndarja

Për dekada me radhë, divorci është trajtuar si një ngjarje për t’u kaluar në heshtje. Diçka që pothuajse duhet mbajtur e fshehur. Një moment i sikletshëm apo dështim personal, që nuk duhej ekspozuar. Megjithatë, ky perceptim po ndryshon. Veçanërisht në botën anglosaksone, ndarja po fiton një gjuhë të re, një estetikë të re dhe rituale të reja.

Jo më vetëm humbje, por transformim. Madje në disa raste, edhe një formë festimi. Në këtë kontekst po lind fenomeni i “unazave të divorcit”. Bëhet fjalë për bizhuteri të ideuara që në mënyrë simbolike të “vulosin” fundin e një martese. Shpesh krijohen nga ajo që ka mbetur nga lidhja e mëparshme: unazat e martesës apo të fejesës shkrihen, çmontohen dhe ridizenjohen.

Floriri merr një formë të re, gurët vendosen ndryshe. Ajo që dikur fliste për “ne”, kthehet në simbol të një “uni” të rizbuluar. Nuk bëhet fjalë për një akt zemërimi apo hakmarrjeje, por për një moment kapërcimi. Një objekt që shënon një rrugëtim të ri, pa mohuar historinë e kaluar. Megjithatë, synimi është që asgjë nga ato që kanë ndodhur, të mos kenë fuqi të përcaktojnë të tashmen.

Pse pikërisht një unazë? Ato tregojnë arritje, lidhje dhe përkatësi. Martesa e ka dominuar këtë gjuhë për shekuj me radhë: fejesa, dasma, përvjetorë kurorëzoheshin me një unazë në gisht. Përkundrazi, divorci ka mbetur jashtë çdo rituali. Deri më tani cilësohej si ngjarje që nuk meritonte asnjë simbol. Unaza e divorcit lindi pikërisht për të mbushur këtë boshllëk simbolik, duke i dhënë një formë të dukshme një zgjedhjeje intime dhe të thellë.

Fenomeni përdoret gjerësisht në vendet anglosaksone dhe po përhapet në pjesën tjetër të Europës. Ky është një reflektim më i gjerë rreth ndryshimit kulturor për divorcin. Në Mbretërinë e Bashkuar dhe në Shtetet e Bashkuara, dyqane bizhuterish ofrojnë tashmë koleksione të dedikuara, ndërsa dizajnerë të pavarur punojnë me porosi për të krijuar pjesë unike, të lidhura me historinë personale të klientëve.

Nuk është rastësi që ky trend prek kryesisht gratë. Historikisht, martesa ka pasur për to një peshë më të madhe sociale dhe të identitetit. Fundi i saj shpesh ka nënkuptuar humbje statusi, sigurie dhe njohjeje shoqërore. Të kërkosh të “festosh” divorcin do të thotë edhe të rishkruash këtë trashëgimi, sepse identiteti nuk përkufizohet nga një marrëdhënie dhe fundi i një martese nuk e zbeh vlerën e atij që e ka jetuar.

Shkarkoni aplikacionin Newsmax Balkans:

Mund ta shkarkoni aplikacionin Newsmax Balkans nga Google Play dhe App Store.

Komente (0)