Amerika po dërgon në brigjet e Iranit një makineri lufte, çfarë fsheh ‘USS Tripoli’?

Tensionet në Lindjen e Mesme, dhe veçanërisht rreth Ngushticës së Hormuzit, po i shtyjnë Shtetet e Bashkuara të forcojnë praninë e tyre ushtarake në rajon.

Në këtë kontekst, po dërgohet aty me urdhër të Donald Trump një nga anijet luftarake më moderne të flotës amerikane, USS Tripoli (LHA-7). Kjo është një anije që në praktikë funksionon si një "transportues i vogël aeroplanësh" dhe një bazë e lëvizshme detare.

USS Tripoli është një nga anijet më të përparuara të operacioneve amfibe që ka aktualisht në dispozicion Marina Amerikane. Misioni i saj nuk kufizohet vetëm në transportin e trupave, por shtrihet në menaxhimin e operacioneve, mbështetjen ajrore, pushtimin amfib dhe projektimin e fuqisë në zona të tëra operacionesh.

Foto: Ushtria Amerikane

Anija luftarake USS Tripoli është anëtare e klasës America, gjenerata më e re e anijeve sulmuese amfibe të Shteteve të Bashkuara. Ajo u lançua në vitin 2017 dhe hyri në shërbim aktiv në vitin 2020, duke u bërë anija e dytë e klasës. Klasa ishte projektuar për të shërbyer si një platformë operacionesh ajrore dhe në të njëjtën kohë si një bazë për operacione amfibe në shkallë të gjerë.

Madhësia e saj është mbresëlënëse, pasi anija është afërsisht 257 metra e gjatë, mbi 32 metra e gjerë dhe ka një zhvendosje prej afërsisht 45,000 tonësh kur është e ngarkuar plotësisht. Shtytja sigurohet nga turbina të fuqishme me gaz që prodhojnë afërsisht 70,000 kuaj fuqi, duke i lejuar anijes të arrijë shpejtësi mbi 20 nyje.

Ekuipazhi i anijes tejkalon 1,200 marinarë, ndërsa mund të transportojë afërsisht 1,700 marinarë, së bashku me pajisjet dhe automjetet e tyre. Në vendosjen operative, anija shndërrohet në një bazë të lëvizshme që mund të transportojë trupa, të komandojë operacione amfibe dhe të mbështesë misionet ajrore pranë bregdetit.

Foto: Ushtria Amerikane

Një nga karakteristikat më të rëndësishme të USS Tripoli është kuverta e saj masive e fluturimit, që të kujton një aeroplanmbajtëse. Anija mund të akomodojë një "skuadrilje ajrore" të plotë me avionë luftarakë, transportues me rotor të pjerrët dhe helikopterë sulmues. Në një konfigurim tipik, ajo mund të mbajë rreth 10 avionë luftarakë F-35B Lightning II, 12 transportues MV-22 Osprey dhe deri në 16 helikopterë të llojeve të ndryshme.

Avionët që operojnë nga anija përfshijnë gjithashtu helikopterë të rëndë CH-53K King Stallion, helikopterë sulmues AH-1Z Viper, helikopterë shumëfunksionalë UH-1Y Venom dhe helikopterë mbështetës MH-60S. Me këtë kombinim, Tripoli mund të kryejë transport trupash, sulme precize, zbulime, shpëtim dhe misione mbështetjeje ajrore në operacione amfibe.

Për sa i përket armatimit, anija ka sisteme vetëmbrojtëse me teknologji të lartë. Midis tyre janë raketat Rolling Airframe Missile (RAM) dhe Evolved Sea Sparrow (ESSM) për t'u përballur me kërcënimet ajrore, të tilla si raketat ose avionët. Përveç kësaj, ajo ka sistemin e mbrojtjes nga afër Phalanx CIWS, një top me shpejtësi të lartë 20 mm që vepron si një "vijë e fundit mbrojtjeje" kundër raketave hyrëse. Anija ka gjithashtu mitralozë të rëndë dhe topa kalibri më të vegjël për mbrojtje nga anijet e vogla.

Foto: Ushtria Amerikane

Sistemet e përparuara të radarit dhe elektronike të anijes luajnë gjithashtu një rol të rëndësishëm. Këto përfshijnë radarët e mbikëqyrjes ajrore dhe të kontrollit të zjarrit, si dhe sistemet e luftës elektronike që mund të zbulojnë, bllokojnë ose mashtrojnë sensorët dhe raketat e armikut.

Dizajni i klasit Amerikan i kushton një rëndësi të madhe fuqisë ajrore. Ndryshe nga anijet e mëparshme amfibe, Tripoli ka hapësira më të mëdha për mirëmbajtjen e avionëve, rezervuarë më të mëdhenj karburanti dhe hangare të zgjeruara, në mënyrë që të mund të mbështesë operacione të qëndrueshme të avionëve luftarakë F-35B.

Për këtë arsye, anijet e kësaj klase shpesh quhen "transportuese rrufeje", që do të thotë transportuese të vogla aeroplanësh që mund të operojnë me luftëtarë të gjeneratës së pestë. Me këtë aftësi, ato mund të sigurojnë fuqi ajrore në zona ku nuk ka transportuese të mëdha aeroplanësh ose baza ajrore.

Foto: Ushtria Amerikane

Prania e një anijeje të tillë në zona si Ngushtica e Hormuzit është me rëndësi të veçantë. Ky kalim është një nga korridoret më të rëndësishme të energjisë në botë, pasi një përqindje e madhe e eksporteve globale të naftës kalon nëpër të. Vendosja e USS Tripoli së bashku me mijëra marinsa tregon aftësinë e Shteteve të Bashkuara për të transferuar shpejt fuqinë ushtarake dhe për të krijuar baza të lëvizshme operacionesh pranë zonave kritike.

Thënë thjesht, USS Tripoli nuk është thjesht një tjetër anije luftarake. Është një bazë ushtarake lundruese, e aftë të transportojë trupa, avionë, helikopterë dhe sisteme të armëve të rënda, të kryejë operacione dhe të ndërhyjë në kriza kudo në botë. Dhe pikërisht për këtë arsye misioni i saj në Lindjen e Mesme konsiderohet një lëvizje me simbolikë të lartë strategjike.

Komente (0)